BWA – Natalia Kopytko – Nie szukaj mnie tam, gdzie się schowałam

kuratorka: Zofia Małysa-Janczy

Niedziela 13.02, godz. 12:30 – wernisaż i spacer po wystawie
godz. 16:00 – romantyczne oprowadzanie po wystawie / z okazji Walentynek

W programie towarzyszącym:
– Sobota 5.03, godz. 14:00 – spacer z Natalią Kopytko po Łysej Górze, zwiedzanie wystawy „Skarby Łysej Góry” / zbiórka przy dawnym Technikum Ceramicznym w Łysej Górze (Łysa Góra 254, 32-853 Łysa Góra), wstęp wolny (czas trwania ok. 2h, dojazd we własnym zakresie)
– Niedziela 6.03, godz. 12:30 – Opowieść Natalii Kopytko o Łysej Górze i oprowadzanie po wystawie / BWA Pałacyk Strzelecki, wstęp w cenie biletu na wystawę / z okazji Dnia Kobiet
– Wtorek 22.03, godz. 18:00 – „Czarodziej z Łysej Góry. Opowieść o Bolesławie Książku” – spotkanie z autorką Bożeną Kostuch i promocja książki (Wydawnictwo Marginesy) / BWA Pałacyk Strzelecki, wstęp w cenie biletu na wystawę
– Niedziela 27.03, godz. 15:00 – Małe BWA z artystką na wystawie „Nie szukaj mnie tam, gdzie się schowałam”, warsztaty dla dzieci prowadzi Natalia Kopytko / koszt 10 zł, obowiązują zapisy: edukacja@bwa.tarnow.pl

 

Wystawa Nie szukaj mnie tam, gdzie się schowałam zainspirowana została dwiema formami krajobrazu – współczesnym ogrodem polskim oraz barokowym ogrodem francuskim. Elementem łączącym te odległe chronologicznie, geograficznie i estetycznie twory jest drzewo ozdobne z rodziny cyprysowatych – tuja. Zakorzeniana w europejskich ziemiach od czterech wieków, ta dobrze znosząca cięcie i gęsto krzewiąca się roślina stanowi materię doskonałą dla pragnących panować nad wszelkim bytem oświeconych możnowładców, nadwiślańskich deweloperów czy współczesnych potomków ziemiaństwa i szlachty.

Ogród francuski, w którym roślinność podporządkowana jest wizji klarownej kompozycji opartej na podziałach geometrycznych, to nie tylko dumnie kwitnący wyraz ludzkich aspiracji do opanowania natury. To także przestrzeń pełna ukrytych zakamarków, zielonych labiryntów, sekretnych pasaży i ogrodowych gabinetów zapewniających użytkownikom – zależnie od ich temperamentu – dyskrecję, spokój, chwilę uniesienia bądź obietnicę przygody. Skrupulatnie przycinana roślinność nie jest w nich traktowana – w przeciwieństwie do współczesnych ogrodów polskich – jako żywopłot, lecz jako pierwszoplanowy element scenerii, nieustannie zmieniających się okoliczności, historii pisanych małą i wielką literą.

Spomiędzy łysogórskich tui, zasadzonych wzdłuż codziennie przemierzanych ścieżek, Natalia Kopytko wyciąga wspomnienia z czasów dzieciństwa. Bieganie i ukrywanie się wśród gęstych zarośli, a także wyobrażanie sobie mieszkających wewnątrz istot, to ważkie komponenty ówczesnego uniwersum artystki, eksplorowanego w ramach praktykowanej przez nią „archeologii dzieciństwa”. Wbrew powszechnym tendencjom do dewaluowania tui jako elementu hurtowo i bezrefleksyjnie pojawiającego się w rodzimym pejzażu, Natalia Kopytko pragnie przywrócić roślinom ich majestat i tajemniczość, na nowo wciągając je w pełen zależności sekretny mikrokosmos ogrodu. Zaprezentowane na wystawie ceramiczne obiekty, wytwarzane zgodnie z lokalną tradycją wypalania gliny, przybierają rozmaite, niemożliwe do jednoznacznego zidentyfikowania kształty. Od kłączowo oplatających przestrzeń korzeni-kości, przez nasycone kolorem formy, wyrastające z podłoża niczym płomieniste wspomnienia, aż po reliefowe kompozycje inspirowane znakami topograficznymi i dziecięcymi rebusami dotyczącymi „spraw sercowych”.

Nie szukaj mnie tam, gdzie się schowałam to nie prośba ani rozkaz, lecz zalotne zaproszenie do zabawy w podchody. Niech będzie to aktywność zarówno dla wtajemniczonych, jak i dla tych, którzy dopiero dowiedzieli się, że akronim WSM, widniejący na jednej z płaskorzeźb, oznacza Wielką Szaloną Miłość.

 

Zofia Małysa-Janczy

 

Natalia Kopytko
Urodzona w 1981 roku w Brzesku. Ukończyła Zespół Szkół Plastycznych w Tarnowie. Absolwentka Wydziału Rzeźby ASP w Krakowie. Doktora sztuki, pracuje na stanowisku adiunkty na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Zajmuje się rzeźbą i instalacją. W swojej praktyce artystycznej porusza tematy związane z wykluczaniem społecznym oraz zapomnianymi historiami. Interesuje się pojęciem archeologii dzieciństwa.
Brała udział wielu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych. Uczestniczyła w międzynarodowych sympozjach i rezydencjach, w tym Sympozjum Rzeźby w Drewnie w Muğli w Turcji, rezydencji Obey or not to be Obey w Luksemburgu. Od 2010 roku współtworzy wraz z Marcinem Sipiorą pracownię ceramiki Diploo Studio.
Jest laureatką Stypendium Ministra Kultury i Sztuki z programu „Młoda Polska” oraz Stypendium Twórczego Miasta Krakowa. W roku 2021 zdobyła III nagrodę na VIII Salonie BWA Tarnów 2021.
instagram.com/natalia__kopytko

oprawa graficzna: Marcin Sipiora

Lidia Jaźwińska

Learn More →

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

siedem + 17 =