W programie \u201eAutentyczni\u201d nie zawsze jest bezpiecznie. Nie zawsze jest mi\u0142o. Bywa cicho, bywa niezr\u0119cznie, bywa zbyt g\u0142o\u015bno. Ale w\u0142a\u015bnie dlatego ten format dzia\u0142a. Odcinki z Agnieszk\u0105 Chyli\u0144sk\u0105 i Maciejem Male\u0144czukiem pokazuj\u0105, \u017ce autentyczno\u015b\u0107 nie polega na zgodzie ani na komforcie rozmowy. Polega na zdolno\u015bci pozostania w relacji \u2014 tak\u017ce wtedy, gdy pojawia si\u0119 napi\u0119cie, niezgoda albo cisza.<\/p>\n\n\n\n
Dla uczestnik\u00f3w Fundacji Rozwoju Edukacji, Pracy i Integracji to nie jest telewizyjna przygoda. To trening obecno\u015bci w \u015bwiecie, kt\u00f3ry rzadko dopasowuje si\u0119 do czyjejkolwiek wra\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Program \u201eAutentyczni\u201d od pocz\u0105tku wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 na tle telewizyjnych format\u00f3w rozm\u00f3w. Nie dlatego, \u017ce zaprasza znane nazwiska \u2014 te pojawiaj\u0105 si\u0119 w wielu programach. Jego odmienno\u015b\u0107 polega na tym, kto zadaje pytania<\/strong>. Rozmowy prowadz\u0105 osoby neuror\u00f3\u017cnorodne \u2014 uczestnicy Fundacji Rozwoju Edukacji, Pracy i Integracji. Nie w roli \u201ebohater\u00f3w odcinka\u201d, nie jako ilustracja narracji o inkluzywno\u015bci, lecz jako pe\u0142noprawni rozm\u00f3wcy.<\/p>\n\n\n\n Autentyczno\u015b\u0107 w tym programie nie jest deklaracj\u0105 ani stylistyk\u0105. Jest ryzykiem. Ryzykiem zadania pytania, kt\u00f3re nie zosta\u0142o \u201ewyg\u0142adzone\u201d. Ryzykiem ciszy. Ryzykiem odpowiedzi, kt\u00f3ra nie przynosi ukojenia. To przesuni\u0119cie punktu ci\u0119\u017cko\u015bci \u2014 z komfortu widza na prawdziwe spotkanie \u2014 sprawia, \u017ce \u201eAutentyczni\u201d nie s\u0105 programem \u0142atwym, ale s\u0105 programem uczciwym.<\/p>\n\n\n\n Odcinek z udzia\u0142em Agnieszki Chyli\u0144skiej mia\u0142 spokojny rytm, a jednocze\u015bnie dotyka\u0142 spraw fundamentalnych. Rozmow\u0119 w znacznej mierze prowadzi\u0142 Wojciech Giba\u0142a \u2014 pytaj\u0105c o cierpienie, o pretensje do Boga, o do\u015bwiadczenie bycia niezrozumianym.<\/p>\n\n\n\n Chyli\u0144ska m\u00f3wi\u0142a o drodze od pytania \u201edlaczego ja?\u201d do skupienia si\u0119 na tym, co mo\u017cliwe tu i teraz. Metafora \u201esiania na spalonej ziemi\u201d sta\u0142a si\u0119 jednym z kluczowych moment\u00f3w rozmowy. Sukces \u2014 podkre\u015bla\u0142a \u2014 nie polega na dzia\u0142aniu w idealnych warunkach, lecz na podejmowaniu wysi\u0142ku wtedy, gdy wszystko wydaje si\u0119 trudne i niepewne.<\/p>\n\n\n\n W\u0105tek neuror\u00f3\u017cnorodno\u015bci pojawi\u0142 si\u0119 naturalnie. Wojciech Giba\u0142a m\u00f3wi\u0142 o byciu w spektrum autyzmu, o d\u0142ugim uczeniu si\u0119 norm spo\u0142ecznych, o niezrozumieniu. Odpowied\u017a Chyli\u0144skiej by\u0142a pozbawiona dydaktyzmu. Nie proponowa\u0142a recept. Powiedzia\u0142a po prostu: \u201eB\u0105d\u017a\u201d<\/strong>. Bez instrukcji. Bez ocen. Bez dostosowywania si\u0119 do cudzych oczekiwa\u0144.<\/p>\n\n\n\n To zdanie \u2014 pozornie proste \u2014 sta\u0142o si\u0119 osi\u0105 ca\u0142ego odcinka. Pokaza\u0142o, \u017ce relacja wspieraj\u0105ca zaczyna si\u0119 nie od naprawiania, lecz od obecno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Najbardziej znacz\u0105cy moment wydarzy\u0142 si\u0119 ju\u017c po zako\u0144czeniu nagrania. Edward Lusztyn, uczestnik Fundacji, nie zd\u0105\u017cy\u0142 zada\u0107 swojego pytania. By\u0142 wyra\u017anie poruszony. Agnieszka Chyli\u0144ska podesz\u0142a do niego, zapyta\u0142a, co si\u0119 sta\u0142o, ukl\u0119k\u0142a obok i poprosi\u0142a o kartk\u0119 z pytaniami.<\/p>\n\n\n\n Przeczyta\u0142a je uwa\u017cnie. Zapyta\u0142a, czy przygotowa\u0142 je sam. Odpowiedzia\u0142a na wszystkie. Bez po\u015bpiechu. Bez kamer. Ten gest nie by\u0142 elementem scenariusza ani formatu. By\u0142 czyst\u0105 relacj\u0105. Dla uczestnik\u00f3w sta\u0142 si\u0119 potwierdzeniem, \u017ce ich g\u0142os ma znaczenie tak\u017ce wtedy, gdy nie mie\u015bci si\u0119 w czasie antenowym.<\/p>\n\n\n\n To w\u0142a\u015bnie takie momenty \u2014 niewyemitowane, pozornie drobne \u2014 buduj\u0105 sens programu r\u00f3wnie mocno jak rozmowy ogl\u0105dane przez widz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Odcinek z udzia\u0142em Macieja Male\u0144czuka mia\u0142 zupe\u0142nie inn\u0105 energi\u0119. By\u0142 ostrzejszy, bardziej konfrontacyjny, momentami niewygodny. Pojawi\u0142y si\u0119 pytania o religi\u0119, \u015bwiatopogl\u0105d, pacyfizm, m\u0119sko\u015b\u0107 i granice wolno\u015bci s\u0142owa. Nie wszystkie odpowiedzi budzi\u0142y akceptacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n Dla cz\u0119\u015bci uczestnik\u00f3w by\u0142o to do\u015bwiadczenie trudne. Wojciech Giba\u0142a m\u00f3wi\u0142 po emisji o zbulwersowaniu j\u0119zykiem go\u015bcia. Inni zwracali uwag\u0119 na sprzeczno\u015b\u0107 jego postawy \u2014 momenty refleksji przeplata\u0142y si\u0119 z brutaln\u0105 dosadno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n Ten odcinek pokaza\u0142 jednak inn\u0105, r\u00f3wnie istotn\u0105 kompetencj\u0119 relacyjn\u0105: zdolno\u015b\u0107 pozostania w rozmowie mimo napi\u0119cia. Nazwania w\u0142asnego dyskomfortu. Odr\u00f3\u017cnienia krytyki pogl\u0105d\u00f3w od krytyki osoby. To umiej\u0119tno\u015bci potrzebne w \u017cyciu spo\u0142ecznym i zawodowym \u2014 nie tylko w telewizji.<\/p>\n\n\n\n W programie wyst\u0105pili tak\u017ce Justyna Pa\u0142ka, Micha\u0142 Misiewicz, Dawid Nie\u0107, Krzysztof Mitera, Kamil Cedrowski i Edward Lusztyn. Ich wypowiedzi s\u0105 skromne, cz\u0119sto kr\u00f3tkie. Nie dominuj\u0105 rozmowy. Ale to w\u0142a\u015bnie one nadaj\u0105 ca\u0142o\u015bci ton.<\/p>\n\n\n\n Micha\u0142 m\u00f3wi o rozwoju i uczeniu si\u0119 nowych rzeczy. Dawid podkre\u015bla wag\u0119 dost\u0119pno\u015bci rozumianej jako codzienno\u015b\u0107, a nie has\u0142o. Justyna zwraca uwag\u0119 na relacje i ich ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107. Kamil opowiada o dyscyplinie i emocjach, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 nagle i intensywnie. Edward m\u00f3wi o potrzebie bycia wys\u0142uchanym.<\/p>\n\n\n\n Ka\u017cdy z tych g\u0142os\u00f3w wnosi do programu fragment \u015bwiata, kt\u00f3ry rzadko trafia do prime time\u2019u.<\/p>\n\n\n\n Marzena Szewczyk, osoba towarzysz\u0105ca uczestnikom, podkre\u015bla, \u017ce \u201eAutentyczni\u201d s\u0105 procesem. Z odcinka na odcinek wida\u0107 zmiany: wi\u0119ksz\u0105 pewno\u015b\u0107 siebie, lepsz\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119, wi\u0119ksz\u0105 uwa\u017cno\u015b\u0107 na innych.<\/p>\n\n\n\n Uczestnicy ucz\u0105 si\u0119 pracy w grupie, odpowiedzialno\u015bci i proszenia o pomoc. Na pocz\u0105tku byli skupieni g\u0142\u00f3wnie na sobie. Z czasem zacz\u0119li dostrzega\u0107 r\u00f3\u017cnice w stylach komunikacji i je szanowa\u0107. To, co wcze\u015bniej wywo\u0142ywa\u0142o frustracj\u0119, przestaje przeszkadza\u0107.<\/p>\n\n\n\n Dr Tomasz Eliasz Wardza\u0142a, prezes zarz\u0105du Fundacji REPI, podkre\u015bla, \u017ce kluczowe jest wej\u015bcie uczestnik\u00f3w w rol\u0119 pe\u0142noprawnych rozm\u00f3wc\u00f3w. Samodzielnie formu\u0142uj\u0105 pytania, kontroluj\u0105 tempo rozmowy i mierz\u0105 si\u0119 z realnymi emocjami.<\/p>\n\n\n\n W odcinku z Agnieszk\u0105 Chyli\u0144sk\u0105 wa\u017cny by\u0142 w\u0105tek odpowiedzialno\u015bci i decyzji podejmowanych \u201etu i teraz\u201d. W odcinku z Maciejem Male\u0144czukiem \u2014 do\u015bwiadczenie rozmowy trudnej. To nie telewizyjna przygoda, lecz trening realnych kompetencji spo\u0142ecznych: obecno\u015bci, granic i relacji.<\/p>\n\n\n\n Mi\u0119dzy spokojem Agnieszki Chyli\u0144skiej a ostr\u0105 bezkompromisowo\u015bci\u0105 Macieja Male\u0144czuka rozci\u0105ga si\u0119 przestrze\u0144, w kt\u00f3rej najwa\u017cniejsze jest spotkanie. Nieidealne. Czasem trudne. Zawsze prawdziwe.<\/p>\n\n\n\n \u201ePo prostu b\u0105d\u017a\u201d nie jest sloganem programu. Jest jego praktyk\u0105. I by\u0107 mo\u017ce najwa\u017cniejsz\u0105 lekcj\u0105, jak\u0105 \u201eAutentyczni\u201d oferuj\u0105 widzom.<\/p>\n\n\n\n Autor: Tomasz E. Wardza\u0142a, Fundacja REPI<\/strong><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n\u201eSia\u0107 na spalonej ziemi\u201d. Spok\u00f3j, kt\u00f3ry uczy obecno\u015bci<\/h3>\n\n\n\n
To, czego nie by\u0142o w emisji. Mikrogesty i cisza po nagraniu<\/h3>\n\n\n\n
Napi\u0119cie jako kompetencja. Spotkanie z Maciejem Male\u0144czukiem<\/h3>\n\n\n\n
Ciche g\u0142osy, kt\u00f3re buduj\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107<\/h3>\n\n\n\n
Proces, kt\u00f3ry wida\u0107 z bliska. Perspektywa Marzeny Szewczyk<\/h3>\n\n\n\n
Autentyczno\u015b\u0107 jako metoda aktywizacji<\/h3>\n\n\n\n
Pozosta\u0107 w relacji<\/h3>\n\n\n\n